سپيدخواني در سياهي

خب... البته... چه میشه کرد وقتی که

«دهانت را می بویند

مبادا گفته باشی دوستت دارم»

چی فکر می کردیم چی شد!!!

آخرش هم نفهمیدیم که این جایزه نوبل خوبه یا بد؟ مهمه یا بی ارزش؟

وقتی که صدا و سیما در بخش های خبری از جایزه صلح نوبل که به باراک اوباما داده شده <اظهار شگفتی!> می کنه و واسه همین این جایزه رو سیاسی می خونه، لابد براشون مهمه که این جایزه به کی تعلق بگیره. (مثلن اگر به دکتر محمود احمدی نژاد برای چهار سال فعالیت برای صلح جهانی! این جایزه رو بدهند حتمن به وظیفه شون عمل کرده اند!!)

پرسپولیس حیا کن،

پرسپولیس رو رها کن!

اعترافگیری یعنی «حالگیری!»

اعترافگیری یعنی «مارگیری!»

اعترافگیری یعنی «یارگیری!»

...

(معنا رو ولش، قافیه رو بچسب! قیافه ها رو نیگا!)

تنفیذ!

پوستر «ما بیشماریم» از رئیس جمهور میرحسین موسوی

تا همین حالا که اینا رو می نویسم خبر حضور هاشمی رفسنجانی به عنوان امام جمعه این هفته تهران تکذیب نشده (شاید بعدن بشه!) قرار هم هست که موسوی و خاتمی در این نماز شرکت کنند. تا همین جا هم عجب فکری کرده این جنبش سبز! وزارت کشور مونده که چه جوری میشه (با یه مجوزی - چیزی) حضور مردم غیر خودی! رو در این نماز ممنوع کرد. من هم مثل بقیه مردمی که به موسوی رای دادند میرم پشت هاشمی نماز بخونم. شما هم این خط رو بگیر و بیا... 

به برگ های درخت ها خیانت شده...

باغ را سکوتی سبز فرا گرفت:

«باغ را باغ می خواهیم»

منشی مطب خانم دکتر، دی وی دی های جومونگ رو بعد از ده روز پس آورد و گفت که بدمش به یک مستحق دیگه!

گفتم : به کارتون نیومد؟

گفت: چرا! ولی من اینا رو ازتون گرفته بودم که شنبه ها و سه شنبه ها از دست تلویزیون خلاص شم. حالا بدتر شده! بچه ها اول اینا رو با کامپیوتر می بینن بعد شب از تلویزیون تماشا می کنن. میگم: آخه چرا؟ میگن: دوبله اش یه چیزه دیگه است!